Ndili bwino (het gaat goed) maandag 14 maart.

Vorig weekend heerlijk weekendje in Senga Bay doorgebracht. Vanuit Lilongwe met een privé chauffeur in 3 uurtjes naar Salima/ Senga Bay gereisd. Een reis van 120 km, snel voor Malawiaanse begrippen. Onderweg mijn ogen uitgekeken. Afrikaanse civilisatie afgewisseld met een prachtig landschap. Prachtige gebergte maar ook vlakke stukken. Herders met kuddes geiten of koeien langs de kant van weg. Veel mais en tabaksvelden afgewisseld met grasvelden en vele bomen in allerlei soorten. Loofbomen, bananenbomen of de typische Afrikaanse Boa Bab bomen. Een Boom die soms honderden jaren oud kan worden met een stam die lijkt op een olifanten poot en een kruin die lijkt op een wortelpartij in de lucht. Verder herleven ook de “oude” beelden die wij soms nog voor ogen hebben van de “typisch” Afrikaanse plaatjes die wij kennen. Kleine dorpjes bestaande uit ronde lemen hutjes met een rieten dak met hun bewoners voor hun huisje op de grond. Zo mooi!

Bij aankomst, even inchecken in de lodge en dan genieten van het prachtige uitzicht op Lake Malawi. Het lijkt wel een tropisch paradijs! Op het strand worden we opgehaald door een vissersbootje met aan boord enkele locals die ons naar ‘Lizard Island’ brengen. Een oud vulkanisch eiland in het Lake dat zijn naam eer aan doet want er zitten ontzettend veel kleine lizards ( hagedisjes). Het water is helder en je ziet mooie blauwe visjes zwemmen tussen de rotsen, en het uitzicht is prachtig!! Helaas is het niet verstandig om te snorkelen of zwemmen in dit water in verband met Bilharzia -gevaar. (een kleine “worm” die zich in je huid nestelt, en er vervolgens eitjes legt die in je lichaam allerlei vervelende kwalen kunnen veroorzaken). Jammer. De vissers bereidde ter plekke een heerlijke maaltijd voor ons van vers gevangen Catfisch met rijst op een open vuurtje. Daarna, onder leiding van de vissers, een pittige klim naar de top van het eilandje. Een hele opgave op een eiland dat alleen maar bestaat uit rotsen, en bij een temperatuur van ruim 30 graden. NB: de weg naar beneden zullen we geen van allen snel vergeten!! Letterlijk én figuurlijk adembenemend ; ) De 2^e dag besteed aan: Een dagje relaxen op een bedje aan het strand in de schaduw uiteraard en kijken naar de strandtaferelen van de plaatselijke bevolking (binnenkomende vissersboten, in het water spelende kinderen, vrouwen die kleding wassen aan de rand van het meer, en locals die met enige verbazing kijken naar onze witte lijven). Een dagje helemaal niets, Heerlijk ; )

Wel eens lekker zo’n dagje niksen. De weekenden zijn meestal bezet met activiteiten zoals boodschappen doen, en de stad en omgeving verkennen. De werkweek ziet er uit als een Nederlandse werkweek. De wekker loopt om 6.15 uur af en om 7.00uur ga ik op pad. Eerst ca 2,5 km lopen naar de eerste opstapplaats voor de minibus ( corner 47). Deze brengt me dan naar “carpark” in de stad om van daaruit door William, onze vaste Tuk Tuk driver, naar het project/ mijn werk gebracht -en gehaald te worden.(Bittere noodzaak helaas). Omdat de situatie op het 1^e project iets anders was dan gepland ben ik geswitcht naar mijn 2^e keuze project: House of Joy waar ik overigens met zeer veel plezier werk! Een hartverwarmende project dat gerund wordt door 5 missie zusters uit diverse landen die dienen in de orde van Zr Theresa, gekleed in witte “jurken” met een witte hoofddoek en de kenmerkende blauwe band over het hoofd. Ondersteund door huismoeders worden 75 kinderen tussen de 0 en 5 jaar oud tijdelijk opgevangen. In Malawi is de kindersterfte hoog en kinderen zijn op hun kwetsbaarst tot hun vijfde levensjaar. Veel kinderen wonen bij hun grootouders omdat hun ouders zijn overleden. Sommige kinderen hebben een instabiele thuissituatie, bijvoorbeeld door extreme armoede of andere problemen. Bij House of Joy vinden de kinderen een liefdevolle opvang voor hun eerste, cruciale levensjaren zodat zij een gezonde start maken. Heel af en toe komt het voor dat een kind niet terug naar de eigen familie kan en wordt het afgestaan voor adoptie. In 2013 is dit met slechts 1 kind gebeurd. Kinderen die worden terug geplaatst bij hun familie worden gevolgd door het project en de families worden verder ondersteund om het kind te kunnen blijven verzorgen. Het project heeft een katholiek karakter en wordt gerund door 5 nonnen. Ieder van hen heeft een eigen aandachtsgebied binnen het project. Vrijwilligers hoeven zelf niet christelijk te zijn, het belangrijkste vindt men liefde voor de kinderen en dat je je oprecht en volledig wil inzetten om in dit project te helpen/ ondersteunen. Mijn werk bestaat op dit moment uit de verzorging van baby’s, een groep van 16 kinderen variërend in leeftijd van 4 weken tot 2 jaar. Ik help mee met de dagelijkse verzorging, in bad doen, verschonen, eten geven van de kinderen. Verder is natuurlijk ook het stuk persoonlijke aandacht voor kinderen, spelen, zingen, leren lopen, stimuleren in hun ontwikkeling, boekjes lezen een heel belangrijke taak voor mij als vrijwilliger om de huismoeders te ondersteunen en/of ontlasten. Een heerlijke tijdelijke baan die me veel voldoening geeft!! Naast de dagelijkse verzorging van alle kinderen in het project zijn de outreaches naar familie van teruggeplaatste kinderen ook een onderdeel van het programma van dit project. Ik hoop dat ik dit in de komende weken een keer mee mag maken.

In mijn volgende blogs meer over het project en mijn activiteiten en de safari in Zambia die voor het komende weekend gepland staat!

Groetjes,

Angelique.