Zikomo Kwambiri (Heel erg bedankt!) Ittervoort, 26 april 2016.

Mijn tijd in Malawi zit er al weer op! Een tijd waarin ik heb genoten van al het mooie wat Afrika te bieden heeft, en de vele mooie en bijzondere momenten die ik er heb mogenbeleven.Ik heb geleerd van de “armoede” die ik gezien heb, ook al kost het iets meer moeite deze te aanvaarden als je zo dichtbij staat. Ik realiseer me dat ik met de beste wil van de wereld niets kan veranderen aan deze situatie en kan alleen maar hopen dat er óoit meer gelijkheid zal zijn. Ik ben voor nú vooral blij, en ook wel een beetje trots, dat ik een kleine bijdrage heb mogen leveren om de wereld een beetje mooier te maken voor de kindjes van House of Joy.

Afgelopen vrijdagochtend kwam het moment van het afscheid van House of Joy. Een mooi afscheid met vrolijk zingende kinderen en lieve maar ook ontroerende woorden van de zusters en huismoeders. Ik heb met een brok in mijn keel maar met een voldaan gevoel afscheid genomen van een plek die ik Never Nooit meer zal vergeten! Voor ik aan dit avontuur begon heb ik van een aantal familieleden/vrienden én natuurlijk mijn collega koorleden spontaan gegeven donaties mogen ontvangen voor mijn project hier in Malawi. Zoals ik al eerder beschreef willen de zusters van House of Joy geen donaties in geldelijke vorm. Na overleg met hun heb ik besloten om deze donaties om te zetten materialen voor baby’s die hier op dit moment heel hard nodig zijn. Ik ben met twee zusters en de naaister de stad in gegaan voor het kopen van 45 meter stof voor een 40-tal bed lakentjes, en heb de naaister bereid gevonden deze nog voor mijn vertrek gereed te hebben. En dat is gelukt!! Na 3 dagen lagen de lakens op de bedjes ; ) Ik heb een aantal thermoskannen aangeschaft om het warme watervoor hetvervaardigen van de flesjes voor de kinderen langer warm te houden. En verder heb ik vooral dagelijkse spullen gekocht die hard aan vervanging of gewoon écht nodig waren. Denk daarbij aan luiers, luierdoekjes, clips om de luiers vast te zetten, maar ook talkpoeder en Afrikaanse “sudo-creme” voor pijnlijke baby billetjes en Vette crème voor na het wassen. Spullen die met veel dank door de zusters en huismoeders in ontvangst genomen én direct ingezet werden. Mede namens hun mag en wíl ik jullie dan ook allemaal hartelijk bedanken voor jullie gaven.

Als je een tijdje in Afrika/Malawi bent zie vele hele mooie dingen, maar ook zaken die iets moeilijker te “begrijpen/accepteren” zijn. Bijzondere tegenstellingen: Het prachtige “tropisch” concert van de vogels bij het ochtendglorenblijft prachtig. Vaak lig ik muisstil te luisteren naar hun mooie en bijzondere zang, en ben nieuwsgierig hoe de vogels eruitzien en wie welk deuntje fluit. Maar beestjes waar ik, ondanks mijn “iets afnemende” afkeer, nog steeds moeite mee heb zijn de vele en overal aanwezige kakkerlakken. Zo zie je niets en je zet je kop thee op tafel, loopt nog even naar de kast, draait je om en……… iiieeeh. Zelfs je bed is ondanks muskietennet (nodig als bescherming tegen die andere beestjes) niet veilig, want ’t komt weleens voor dat je ’s ochtends bij het ontwaken erachter komt dat je “company”gekregen hebt!! ’t Mooie afwisselende landschap met dan een mooi vergezicht met gebergte op de achtergrond. En de andere keer dichte begroeiing met struiken en mooie bomen met felgekleurde bloemen. Wat jammer is, is dat de Afrikanen dit landschap iets minder bijzonder vinden of de milieuconferenties hier nog niet doorgedrongen lijken te zijn. Uitlaatgassen in overvloed en vaak zeer dikke en zwarte dampen. Veel zwerfafval op straat en in het landschap, en veel openbare vuurtjes waar van alles ingegooid wordt met als gevolg: nog meer zwarte dampen. En wat wel een enorm contrast vormt in dit mooie Afrikaanse landschap is het prestige project van de Malawiaanse regering. Ze hebben ongeveer 2 jaar geleden een super modern voetbalstadion laten bouwen laten bouwen op nog geen kilometer van de plek waar ik de afgelopen 10 weken gewoond heb. Midden in dit mooie Afrikaanse landschap dus. Het stadion ziet er van een afstandje prachtig uit, echt Arena- waardig, maar is om onduidelijke (financiële) redenen nog steeds niet in gebruik genomen en wordt streng bewaakt om diefstal en vandalisme te voorkomen. Zo jammer maar vooral tegenstrijdig als je weet dat de mais oogst van de afgelopen 2 jaar mislukt is en er in het noorden van Malawi hongersnood dreigt. Het weer is heerlijk, bijna dagelijks zon met een temperatuur (ondanks de Afrikaanse Herfst!) van zo’n 25 tot 30 o C. Het enige nadeel van dit warme weer is dat de stroom veelvuldig uitvalt. Vaak meerdere malen per week variërend van 3 tot soms wel 24 uur! Maar erger nog vind ik het feit dat er ook regelmatig geen water is. Een paar uur is goed te overbruggen, maar dik 3 dagen zoals afgelopen week, maakt dat het leven hier akelig veel op zéér primitief kamperen gaat lijken!! Maar zelfs dan blijven de Malawianen heel rustig en erg vriendelijk. Iets waar wij in het westen nog heel veel van kunnen leren.

En dan mijn excuus. Ik had jullie graag meer willen laten zien en mee genieten van mijn belevenissen met veel foto’s. Helaas is het internet in Malawi niet zo best! Het doorsturen van blogs gaat, zoals jullie vast al gemerkt hebben, niet zo eenvoudig. Maar het downloaden en versturen van foto’s gaat nog veel lastiger. Vandaar dat ik vaak maar een maximum van 8 of 10 foto’s kan versturen. Bij deze dan ook een uitnodiging, voor degene die graag meer beeldvorming willen bij de verzonden blogs, voor het bekijken van de foto’s als ik weer thuis ben!!

Rest mij enkel nog iedereen enorm te bedanken voor jullie support, jullie leuke en lieve reacties, jullie medeleven en steun. Ik hoop jullie, ondanks ik Afrika vast en zeker ga missen, weer snel te ontmoeten in Nederland.

Groetjes en tot gauw, Angelique